006 – Straatvoetbal

0

31 december 1937 – 31 december 1948

Verteld door: Cor Lütter (1930) speelde en voetbalde in de straten van de Indische buurt totdat hij in 1946 lid werd van avv TDO – a.v.v. T.D.O. Training Doet Overwinnen.

We hebben éénmaal gezamenlijk een kapotte ruit betaald.

Cor Lütter Op het voetbalveld van TDO in 1950.  Alle rechten voorbehouden

Cor Lütter Op het voetbalveld van TDO in 1950. Alle rechten voorbehouden

In 1946 ben ik lid geworden van avv TDO (Training Doet Overwinnen), voordien was ik een straatvoetballer en eerder geen lid van een voetbalvereniging. Het straatvoetbal speelde zich af in de Lampongstraat en de Djambistraat. De doelen werden verdedigd door een (vliegende) kiep welke de putdeksel moest verdedigen die als doel dienst deed. De bewoners in deze straten lieten het oogluikend toe als we oppasten voor de ruiten; we hebben gezamenlijk éénmaal een ruit betaald! De oudste jongens raaiden op door over een afstand van ongeveer een meter met hele, halve en teentjes naar elkaar toe te lopen. Wie in zijn beurt de verbinding maakte mocht als eerste een speler kiezen uit de voorraad jonge spelers. Meestal werd ik gekozen door Hakkie, een jongen die zo genoemd werd omdat hij de meeste doelpunten maakte met een hakbal.

Na de bevrijding was het afgelopen met het straatvoetbal. Er moest gewerkt worden, in de laatste oorlogswinter was alles opgegaan aan eten, kleren en geld. Het is leuk dat er nu weer trapveldjes worden aangelegd om het straatvoetbal te bevorderen, wat in de straten met het enorme verkeer niet meer mogelijk is.

TDO was een bruisende vereniging met een toneelvereniging en een klaverjasclub driemaal per jaar een toneeluitvoering in het Bavohuis met na afloop bal tot vier uur en in de wintermaanden elke week een klaverjasavond bij Arnolds. Na de toneelvoorstelling werden de rijstoelen verwijderd en tafeltjes met stoelen rondom de dansvloer geplaatst, het dansorkest ging in de bak en Wiebe Mannak* (de balleider) stapte in rok de dansvloer op en vertelde wat niet werd toegestaan, speciaal voor de meisjes en jongens die enkel voor het dansen kwamen. Er werd wel eens wat uitgeprobeerd, maar Wiebe, met een lichaamslengte van twee meter, zette ze persoonlijk op straat. Tevens organiseerde een propagandacommissie vier maal per jaar een contactavond op het tuincomplex Linnaeus aan de Ooster Ringdijk met levende muziek van een dansorkest.

Winkeliers hingen de thuiswedstrijden van o.a. TDO, Watergraafsmeer, Zeeburgia, TOG op reclamebiljetten in de winkelstraten in de etalage om de clubs te ondersteunen bij het aantrekken van bezoekers voor de wedstrijden op zondag. Maar met de intrede van de televisie moesten alle kleine verenigingen fuseren, je kreeg de mensen niet meer bij het toestel vandaan en dus ook geen inkomsten voor de vereniging. En zo kwam het dat TDO (opgericht op 17 september 1915) in 1976 werd gefuseerd met WMHO en Ontwaakt tot WTO. Wat weer in 1988 fuseerde met TIW/Amstel tot Watergraafsmeer. Die in 1995 weer fuseerde met JOS tot JOS Watergraafsmeer.

Wiebe Mannak van beroep bouwvakker * 28-04-1915 Amsterdam
† 13-10-1984 Amsterdam

Vrijwilligers van TDO in de kantine.  Alle rechten voorbehouden

Vrijwilligers van TDO in de kantine. Alle rechten voorbehouden

Het derde elftal van TDO in 1950.  Alle rechten voorbehouden

Het derde elftal van TDO in 1950. Alle rechten voorbehouden

Share.

Leave A Reply